Over 300 jaar weet niemand meer wie je was (en dat is het beste nieuws van vandaag)

Dat klinkt confronterend hè?! Over honderd jaar zijn we er allemaal niet meer, samen met de mensen van wie we nu houden. Over tweehonderd jaar herinnert zelfs je (eventuele) achterkleinkind zich je naam niet meer. En over driehonderd jaar? Dan is er he­lemaal niets meer over. Geen naam, geen gezicht, geen stem. Toch is dit besef minder deprimerend dan het klinkt. Sterker nog: dát is precies de reden waarom je vanavond wat zorgelozer je hoofd op je kussen mag leggen. Lees gauw verder...

Niemand onthoudt je en dat is oké

We steken zoveel energie in hoe we op anderen overkomen. Die appgroep waarin je een reactie drie keer herschrijft. Die vergadering waarin je stilletjes hoopt dat niemand je fout opmerkte. Dat gevoel dat je toch weer net iets minder goed voor de dag komt dan die ene collega. Maar hier komt de twist: over een paar generaties is dat allemaal weg. Niet gedeeltelijk, niet een beetje. Helemaal.

Je prestaties, je missers, die ene keer dat je je verslikte tijdens een presentatie: niemand die het nog weet. En de mensen van wie je denkt dat ze over je oordelen? Ook die zijn er dan niet meer. Het klinkt misschien kil, maar het is vooral bevrijdend. Je was, zonder dat je het doorhad, al die tijd al vrij.

Waarom dit besef je juist rust geeft

Dit is geen reden om moedeloos te worden, het is een uitnodiging om lichter te leven. Als niets van wat je vandaag doet voor altijd wordt onthouden, hoeft ook niets van wat je vandaag doet perfect te zijn.

Die mail die je nog niet perfect vond geformuleerd? Verstuur hem. Die outfit waarvan je twijfelt of hij wel bij je past? Draag hem toch. De mening van die ene buurvrouw over jouw keuzes? Die mag je gewoon laten voor wat die is.

Leven vanuit de wetenschap dat niets blijvend is, klinkt tegenstrijdig, maar het werkt averechts op de manier die je zou verwachten. Het maakt je niet onverschillig, het maakt je juist aanwezig. Je gaat minder leven voor de blik van anderen en meer voor het moment zelf.

Hoe je dit besef vandaag al kan gebruiken

Grote levenslessen zijn leuk, maar nog leuker als je er iets mee kan. Drie dingen die je vandaag al kan proberen:

1. Stop met de perfecte versie najagen. Van je huis, je carrière, je Instagram-feed. Niemand herinnert zich over dertig jaar of je koelkast op kleur georganiseerd was. Neem mee wat bij je past en laat de rest los.
2. Maak plek voor selfcare zonder schuldgevoel. Die avond alleen met een boek, die wandeling zonder doel, dat moment dat je gewoon niets doet: het is geen tijdverspilling. Het is leven, en dat is precies waar het om gaat.
3. Zeg vaker ja tegen wat je blij maakt en nee tegen wat dat niet doet. Die verjaardag waar je eigenlijk geen zin in hebt, die taak die iemand anders net zo goed kan doen. Kies bewust, niet uit gewoonte.

Leven, niet herinnerd worden

Misschien was het nooit de bedoeling om onthouden te worden. Misschien was het altijd de bedoeling om gewoon te leven: vandaag, met de mensen om je heen, in het huis waar je woont, met de dingen die je blij maken. Klein geluk vinden in een kop koffie die nog warm is, een gesprek dat ergens anders heen gaat dan gepland, een middag zonder to-do lijst.

Over driehonderd jaar is er niets meer van je over. Maar vandaag, nu, ben je er nog helemaal. Wat ons blij maakt, is dat je daar zelf iets mee kan doen.