De kampvuurtheorie: waarom niet iedereen tot het einde blijft

Je zit rond een kampvuur. De avond duurt uren en ondertussen komen en gaan er mensen. Sommigen warmen vijf minuten hun handen en lopen weer door. Anderen blijven tot het allerlaatste kooltje is gedoofd. Niemand kijkt dan naar de vlammen en denkt: het lag vast aan het vuur. Toch denken we precies dat als een vriendschap stilletjes verwatert. Die gedachte een naam: de kampvuurtheorie.

Wat is de kampvuurtheorie?

Het idee ging deze zomer rond op social media. Daarna pikten Amerikaanse sites als Upworthy het op. Het beeld is simpel. Jouw leven is het kampvuur. Mensen komen erbij zitten, blijven een tijdje en trekken op een gegeven moment weer verder. De één dus na vijf minuten, de ander na twintig jaar.

Hoe lang iemand blijft, zegt weinig over jouw vuur. Het zegt veel meer over waar die ander op dat moment staat. Echte wetenschap zit er niet achter. Het is een metafoor (wel een hele goede).

Vriendschappen die zonder ruzie uit beeld raken

De vriendin met wie je elke dag appte en die nu alleen nog op je verjaardag een hart-emoji stuurt. De vriendengroep die uit elkaar viel toen de eerste baby’s kwamen. De collega met wie je jarenlang lunchte en die je na haar overstap eigenlijk nooit meer sprak.

Vaak kun je geen moment aanwijzen waarop het misging. Iemand verhuist, krijgt een nieuwe relatie of een baan met veel meer uren. Kinderen slokken elke vrije avond op. Ieders leven schuift een beetje op en niet iedereen schuift dezelfde kant op. Daar hoeft geen ruzie of fout van jou achter te zitten. Het doet wel een beetje pijn. Dat mag ook.

Een vriend van ons (die al 30 jaar rond het kampvuur zit) noemt dit 'fading friends', ook zo'n mooie benaming.

Jij hoeft niet iedereen vast te houden

Dit deel van de theorie kwam bij mij het hardst binnen: je hoeft niet iedereen rond je vuur te houden. Jij zorgt alleen dat het vuur blijft branden. Dat haalt een hoop druk weg. Je hoeft niet achter iedereen aan te appen die trager reageert. Je hoeft je ook niet schuldig te voelen als jij nu minder tijd hebt, omdat je werk, gezin en de rest al nauwelijks rond krijgt.

Een vriendschap die drie jaar heel dichtbij was en daarna langzaam uitdoofde, heb je niet verpest. Jullie betekenden in die jaren veel voor elkaar. Die jaren tellen mee.

Onthoud: hoe lang iemand bleef, zegt niets over hoeveel het waard was.

Zo houd je je eigen vuur brandend

Wie er komt en gaat, heb je niet in de hand. Deze dingen wel:

• Laat nieuwe mensen toe. Ook als je agenda vol zit. De moeder bij het schoolplein, die nieuwe collega, de vrouw die elke dinsdag naast je staat bij yoga: veel fijne vriendschappen beginnen per ongeluk.
• Doe moeite voor wie blijft. De mensen die tot laat bij je vuur zitten, verdienen dat jij ook eens als eerste belt. Of zomaar een kaart stuurt.
• Lees stilte niet meteen als afwijzing. Iemand die minder van zich laat horen, heeft het vaak gewoon druk. Jij kent zulke periodes ook (wie niet).
• Laat gaan zonder wrok. Soms loopt een vriendschap af. Niemand hoeft daar de schuld van te krijgen.

Lees ook 👉 Nieuwe vriendinnen maken als volwassene: hoe het tóch lukt

Tot slot

Ergens staat iemand op bij jouw kampvuur. Op hetzelfde moment loopt iemand anders met koude handen rond, op zoek naar een warme plek. Zo gaat dat. Maak je vuur daarom niet kleiner. Blijf hout op het vuur gooien. Wie er tot het eind bij blijft zitten, merk je vanzelf. Soms schuift iemand na jaren ook zomaar weer aan. Om de draad op te pakken of gewoon om even bij te kletsen.